Friday, March 7, 2008


Hi ......

First of all, I want to thank you for Manaosai. I have nearly finished reading it and I thought I let you know so far I am very pleased with it. I must tell you I am very stunned by the cover. Sure you know I show interest to a book by its cover and this cover is a very appealing one.

It's very difficult to decide whether the artistically work of your Dad (Munaa) compliments the writing of your Mum (Chandravathanaa) or the other way. Whichever way it is, I must confess I am delighted to see a couple with talents complimenting each other's work, exist in our community too.

You can probably hand-pick the Tamil books with covers which attract you from the first view. And Manaosai is definitely one of them. My wife is not a big fan of Tamil books, but when she saw the book on my night-table she could not resist it and now also reads it. She also was very amazed by the fact that a Tamil book could have so much character to it even before starting to read it. We now discuss each story and I was stunned to realize how different our views are and we came to a conclusion that a man sees the story at a totally different angle than a woman. My wife also quoted that this book is very easy to read and relate to. I must agree with her, it's a very realistic book where you can just go inside the characters.

Both the artists work is excellent. What a combination of a couple and well done on the production of Manaosai to both of them. And can you please let me know where I can get two more copies of Manaosai as my colleagues are interest too.

Thank you,
With regards,

Date: Thu, 6 Mar 2008 11:06:23 +0000


I also have few things to write about the book 'Manaosai':

As a mum of two toddlers and studying for my masters I have not yet got around to finish the book yet. But every time I walk pass my book shelves that book stands out to me. In my opinion the cover of the book is one of the most catching covers I have seen. Even before starting to read the book, I somehow felt a connection to the book as a woman. I know this book is not just aimed to one type of party but the cover somehow made me relate myself to it and I wanted to know what's inside.

With some of my non-Tamil friends I have had very interesting conversations about the cover. We all agreed that it's a very catching cover and gave us hours of interesting debates. And this all without even reading the book. Just looking at the cover it lets you wonder off into imagination of what it could all be about.

So far what I have read has met up with my expectations and more. This book is very interesting because there is a story for everyone. Any type of person can find a story in there which he/she can relate themselves to it. Is a very down-to-earth book. It is written interestingly and well which makes you want to keep going more. I do not know if it was written on purpose or unknowingly but I feel each of the stories seem to have a message hidden in it. So after reading each story I analyse what the message could be in that particular story and it gives me and my friends a very good topic to discuss about over coffee. It's very interesting because each of us seem to see something different in it.

Additionally, not just the cover, but also the headings set of the imaginations to what it could be. Especially, my non-Tamil speaking friends are very impressed with the headings apparently because it sets their imaginations lose and it makes them want to know what the story is about. So with the assistant of a literature professor at my university, who also is very interested in knowing about this book, we are considering of translating this book.

Wed, Mar 5, 2008 at 2:58 PM

நாகி - பிரான்ஸ்

இனிய சகோதரி,

உங்கள் மனவோசையை வாசிக்கத் தொடங்கி, இதுவரை என்னால் இருபது பதிவுகளைத்தான் வாசிக்க முடிந்தது( வேறு சில பணிகள் காரணமாக நேற்றுதான் தொடங்கினேன்). இன்றைக்கு அநேகமாக முடித்து விடுவேன்.

இவைகள் வெறும் கதைகளல்ல என்னைச் சுற்றியுள்ள யதார்த்தங்கள் என்று முதலிலேயே சொல்லி விடுகிறீர்கள், புனைவுகளும் உண்மைசார்ந்ததாக இருக்கிற போதுதான் அவைகளுக்கு விமோசனம் கிடைக்கின்றன. அதனாற்தானோ என்னவோ பல நேரங்களில் எது நிஜம் எது நிழலென்கிற சிக்கலிலிருந்து மீள முடியாமற் செய்து விடுகிறது.

புலம்பெயருகிற போதே சோதனைகள் தொடங்கி விடுகின்றன (சொல்லிச் சென்றவள் நல்ல உதாரணம்) புலம் பெயர்ந்த வாழ்க்கையில் பெண்கள் தரப்பு அவலஙளை இவ்வளவு ஆழமாக வாசித்ததில்லையென்றே சொல்ல வேண்டும். நல்ல கண்வன்மார்களும் ஜெர்மனியில் இருப்பார்களே கண்ணிற் படவில்லையா, சந்துரு,மரியதாஸ், சங்கர், மாதவன், சேகரென்று நிறைய வில்லன்கள் வருகிறார்கள். அத்தனையும் உண்மையா?

ஊர் நினைவுகளிலிருந்தும் மீளாமல் இருக்கிறீகள் என்பது நூல் நெடுகிலும் தெரிகிறது. ஜெர்மனீய அனுபவஙளில் இல்லாதா சோகம் ஊர் நினைவுகளில் அதிகமாக வெளிப் பட்டிருக்கிறது, வாசிப்பவர்களும் உணரமுடியும்.

படித்தவற்றுள் "பயணம், கணேஷ்மாமா, அக்கரைபச்சை, தீர்க்க தரிசனம் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தன. வாழ்த்துக்கள்.

Tue, Feb 26, 2008 at 9:23 AM

Thursday, March 6, 2008

கரு வைகுந்தன்

சந்திரவதனாவின் மனஓசை கைக்குக் கிட்டியது.

வியர்க்க வியர்க்க ஓடியாடி விளையாடி விட்டு மாமரத்தில் கட்டித் தொங்க விட்டிருக்கும் ஊஞ்சலைக் கண்டு நான் முந்தி நீ முந்தி என்று போட்டி போட்டு, அதில் ஏறி ஆடும் போது காற்றுக்கு வியர்வை காய உடலில் ஒரு குளிர்ச்சி ஏற்பட்டு சில்லிட வைக்குமே அந்த உணர்வு இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பைப் பார்த்ததும் வந்து போனது. கண்களில் எடுத்து அப்படியே ஒற்றிக் கொள்ளலாம் என்கின்ற வகையில் வர்ணத் தெரிவு அமைந்திருக்கிறது. அந்த ஊஞ்சலில் ஆடும் பெண் மனதுக்குள் பட்டாம் பூச்சிகளை சிறகடிக்க வைக்கிறாள். இப்படி இனிய நினைவுகளை ஏற்படுத்தி புத்தகத்துக்குள் நுளைய விட்டு நினைவு ஊஞ்சலில் எங்களை இருத்தி சந்திரவதனா மனஓசையை மெதுவாக சொல்லித் தருகிறார்.

முப்பது கதைகளை மனஓசையில் பதிந்திருக்கிறார். பொட்டு கிளாசில் தேனீரோடு வந்து வரவேற்கிறார். பதியப்படாத பதிவுகளோடு விடை கொடுக்கிறார். கதைகள் யாவும் தன்னைச் சுற்றி நடந்தவைகளே என்று ஆரம்பத்தில் இவர் குறிப்பிட்டிருப்பதால், நினைவுக் குறிப்பா, சிறுகதைத் தொகுப்பா என அதிகம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டிய தேவை இல்லாமல் போய் விடுகிறது. சிறுகதைகளை சிறிய ஓவியங்கள் மூலம் பிரித்துக் காட்டி ஒவ்வொரு கதைகளுக்குள்ளும் ஆவலோடு அழைத்துச் செல்கிறார்.

தங்களைச் சுற்றி நடப்பவையை கருவாகக் கொண்டு தங்கள் கற்பனையையும் சேர்த்து கதைகளைப் படைக்கும் எழுத்தாளர்களுக்கு மத்தியில், கற்பனைகளைக் கலக்காமல், தனது உணர்வுகளை அப்படியே எழுத்திலே தந்திருப்பதால், இவரது சிறுகதைப் பாத்திரங்கள் உயிரோடு எங்களது கண் முன்னால் நடமாடுவது போன்ற பிரமை ஏற்படுகிறது.

புலம் பெயர்ந்து வந்து சொந்தங்களை தொலைத்தவர்களின் சோகங்களுக்கும், தாய் நாட்டில் இருந்தவற்றை பறிகொடுத்து அதை தற்பொழுது வாழும் நாட்டில் தேடி அலையும் உறவுகளுக்கும் இந்த மனஓசையில் அதிகம் இடம் ஒதுக்கித் தந்திருக்கிறார். தனது சோகங்களையும், இயலாமைகளையும் எழுத்திலே தந்து தந்தையின் பாசத்திலும், தாயின் அணைப்பிலும், தம்பி, தங்கையின் அன்பிலும், மாமாவின் பரிவிலும், நண்பர்களின் நட்பிலும் இணைந்து பழைய நினைவுகளில் வாழ்ந்து பார்க்கிறார்; அத்தோடு எங்களது பழைய வாழ்க்கையையும் மீட்டிப் பார்க்க வைக்கிறார். அந்த வகையில் இந்த மனஓசை சக்தி வாய்ந்த ஓசைதான்.

நிலம், புலம் என்று இரு வெவ்வேறு தளங்களில் இருந்து தனது மனஓசையை தந்திருக்கிறார். ஊன்றிப் பார்க்கும் போது பெண்கள் சம்பந்தமான விடயங்களே இவரது கண்களுக்கு அதிகமாகத் தெரிந்திருக்கிறது. வசந்தம் காணா வாலிபங்கள் என்ற சிறுகதை தவிர அநேகமானவை பெண்களையும் இவரையும் (இவரும் பெண்தானே) சார்ந்ததாகவுமே புத்தகத்தில் காணமுடிகிறது. இடையிடையே மாவீரரான இவரது தம்பி மொறிஸ், கணேஸ்மாமா, வெள்ளை, ரவி என சிலர் வந்து போனாலும் தனது குடும்பப் பாசத்துக்கு முதலிடத்தையும், பெண்கள் பிரச்சினைகளுக்கு இரண்டாவது இடத்தையும், போனால் போகட்டும் என்று ஆண்களுக்கு வசந்தம் காணா வாலிபங்கள் என ஒரு சிறுகதை என்ற ஒரு இடத்தையும் தந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது.

புலத்தைத் தளமாகக் கொண்டு இவர் எழுதிய சிறுகதைகளில் ஆண்களை அநேகமான இடங்களில் கொடுமைக்காரர்களாகக் காட்டியிருப்பது கொஞ்சம் அதிகமாகத் தெரிகிறது. அவர்களும் தாய் சகோதரர்கள் எனப் பலதையும் தொலைத்தவர்கள்தானே? அவர்களின் ஆதங்கத்தை யார் எழுதப் போகிறார்கள்?

பருத்தித்துறை, ஆத்தியடி, பொலிகண்டி, நெல்லண்டை, வவுனியா, குருமன்காடு நாகொலகம, கொழும்பு, ரஸ்யா, ஜேர்மனி, கனடா என பலதரப்பட்ட இடங்களுக்கு இவரது சிறுகதைகள் எங்களை அழைத்துச் செல்கின்றன. நாங்களும் அந்த இடங்களில் இருந்து அந்த சம்பவங்களைப் பார்த்து விட்டு வந்தது போன்ற ஒரு எண்ணத்தை இவரது எழுத்துக்கள் தருகின்றன.

ஆறிலிருந்து அறுபது வரை என்பர்hகள். இவர் நாலில் இருந்து நாற்பது வயது வரை தந்திருக்கிறார் என நினைக்கிறேன். ஆக மனஓசை இரண்டாம்; பாகம் வர வாய்ப்பிருப்பது தெரிகிறது. எழுத்தும், அதனூடான எனது கருத்துக்களும் தொடரும் என்று பின் அட்டையில் சந்திரவதனா கண் சிமிட்டிச் சிரிக்கின்றார். தொடருங்கள். வாழ்த்துகள்

கரு வைகுந்தன்
Fri, Feb 15, 2008 at 7:14 AM


மனஓசையை கேட்க முடிந்தது.

கதைகள் ஒவ்வொன்றும் பலவிதமான உணர்வுகளோடு யதார்த்தமாகவும், நெஞ்சைத் தொடும் வகையிலும் எழுதப் பட்டிருந்தன. பொட்டு கிளாசில் ஆரம்பித்த போதை கடைசிப் பக்கம் வரை படிக்க வைத்தது.

புத்தகம் அழகாகப் பதிவு செய்யப் பட்டிருக்கிறது. அட்டைப் படம் மௌனமாக மனஓசையை ஒலிக்கின்றது. ஆடுவது ஊஞ்சலா மனமா? நிழலாடுவது இராணுவத்தின் தலையா? தேர்ந்தெடுத்த வர்ணம் குளிர்மையானது.

கதையில் சந்திரவதனாவின் முத்திரை. தலைப்பில் மூனாவின் சித்திரம். எழுத்துகளும் படமும் படிக்கத் தூண்டுகின்றன.

மொரிசின் கதை, தந்தையைப் பார்க்கச் சென்ற கதை, நாட்டை விட்டுப் புறப்பட்ட கதை மனதை உறுத்தின. பெண்ணுரிமைக் குரலும், துயரக் குரலும் சேர்ந்து ஒலிக்கின்றன.

எழுத்துலகில் ஒரு நிலையான இடத்தைப் பிடித்து விட்டீர்கள்.

Dienstag, den 12. Februar 2008, 11:33:06 Uhr